اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِدا ‏وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1

    عضو كوشا
    تاریخ عضویت : جنسیت November 2015
    نوشته : 189 تشکر : 11
    مورد تشکر: 62 در 43 پست
    وبلاگ
    5
    دریافت : 0 آپلود : 0
    وبلاگ : 5
    انتظار موعود آنلاین نیست.

    Star حضرت فاطمه (سلام الله علیها) در قرآن




    فاطمه (س) در قرآن


    با توجه به این که هر فضیلتی در آیات قرآن مخاطب اولش اهل بیت عصمت و طهارت (ع) می‌باشد می‌توان گفت: آیات بسیاری در قرآن وجود دارد که از اهل بیت(ع) سخن گفته باشد گر چه اسم این بزرگوارن به وضوح در قرآن دیده نمی شود. سؤالی که مطرح است این که چرا اسامی اهل بیت(ع) در قرآن نیست؟ در پاسخ باید گفت: إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدي لِلَّتي هِيَ أَقْوَمُ، همانا که این قرآن به راه استوار هدایت می‌کند و در این موضوع اقوم از اسم، صفات ایشان می‌باشد. آیا «اسامی» اهل بیت(ع) مهم‌تر است یا «صفات» یا «سیمایشان»؟ باطن و حقیقت عموم افراد واقعاً مطابق با اسمی که برای ایشان انتخاب می‌شود نیست؛ لذا نمی شود شناخت انسان‌ها را بر مبنای اسم قرار داد و یا این که ممکن است افراد در خلال دوران، اسم خود را تغییر دهند؛ ولی آن مشخصه مهم‌تر و اصلی افراد، صفات و سیمای آنها می‌باشد که مبنای شناخت ایشان قرار دارد. از این رو سیمای اهل بیت(ع) در قرآن بیان شده است، لذا لزومی نداشته است که اسماء مبارک این بزرگواران (ع) در قرآن باشد زیرا که چهره صفاتی اهل بیت(ع) در قرآن وجود دارد؛ (1) و این «اقوم» است.
    آیات قرآن که درباره حضرت زهرا (س) نازل شده و شیعه و سنی آن را قبول دارند


    1ـ سوره مباركه كوثر
    إِنّا أَعْطَيْناکَ الْکَوْثَرَ (1)
    ما به تو کوثر [= خیر و برکت فراوان] عطا کردیم!
    در این سوره مباركه كه با اهانت به پیامبر اعظم (صلوات الله علیه) به عنوان ابتر بودن است خداوند وجود پر خیر و بركت حضرت زهرای مرضیه(سلام الله عليها) را به عنوان پاسخ به اهانت ها قرار داده و معرفی می‌نماید.
    قاضی بیضاوی از علمای اهل سنت در تفسیر بیضاوی ج1 ص 536 بدان صراحت دارد.


    2- سوره‌ی مباركه انسان
    وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا
    تفسير قرطبی-ج19-ص116
    كلبى از ابى صالح نقل كرد، ابن عبّاس در تفسیر و توضیح آیه كریمه وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ...
    گفت: آيه فوق در تحسين على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام است؛ وقتى كه سه قرص نان بيشتر نداشتند و آن را به مسكين و يتيم و اسير اطعام كردند و شب را گرسنه خوابيدند.
    شواهد التنزيل لقواعد التفضيل - ترجمه روحانى، ص 311


    3ـ آيه اطعام (سوره‌ی مباركه انسان)
    إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللّهِ لا نُريدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُورًا (9)
    (و می‌گويند ما شما را به خاطر خدا اطعام می‌کنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمی‌خواهیم!
    تفسیر قرطبی-ج19-ص116
    شیخ مفید در ذیل این آیه می‌گوید: خدا در این آیه شريفه زن‌هاى پيغمبر را مانند اهل بيت رسول خدا (ص) مورد اكرام و مدح قرار نداده زيرا آنان غذاى خود را كه مورد نيازشان بوده به يتيم و اسير و مسكين دادند و خدا اين آيه را در شأن على و فاطمه و حسن و حسين نازل فرمود و ثابت كرد با آنكه غذا از هر جهت لازم براى خودشان و مورد احتیاجشان بود از آن استفاده ننمودند و به مستحق تسلیم كردند: پس خداوند فرمود: «غذاى خود را با آنكه مورد احتياجشان بوده به بينوا و بى‌پدر و درمانده داده و مي‌گفتند براى خدا غذاى خود را بشما مي‌دهيم و از شما پاداش و شكرگزارى نمي‌خواهيم و ما از پروردگار خود مي‌هراسيم كه او را در روز سخت قيامت با صورتى گرفته ملاقات نمائيم و خدا هم آنان را از گرفتارى آن روز نگهدارى كرد و تازگى و شادمانى بديشان داد و پاداش شكيبائي‌شان را بهشت و حرير بهشتى مقرر فرمود.» الإرشاد للمفيد/ ترجمه ساعدى، ص 164


    4- سوره مباركه حج
    وَ جاهِدُوا فِي اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباکُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْکُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبيکُمْ إِبْراهيمَ هُوَ سَمّاکُمُ الْمُسْلِمينَ مِنْ قَبْلُ وَ في هذا لِيَکُونَ الرَّسُولُ شَهيدًا عَلَيْکُمْ وَ تَکُونُوا شُهَداءَ عَلَي النّاسِ فَأَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللّهِ هُوَ مَوْلاکُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلي وَ نِعْمَ النَّصيرُ (78)
    و در راه خدا جهاد کنيد، و حقّ جهادش را ادا نمایید! او شما را برگزید، و در دین (اسلام) کار سنگین و سختی بر شما قرار ندارد؛ از آیین پدرتان ابراهیم پیروی کنید؛ خداوند شما را در کتابهای پیشین و در این کتاب آسمانی «مسلمان» نامید، تا پیامبر گواه بر شما باشد، و شما گواهان بر مردم! پس نماز را برپا دارید، و زکات را بدهید، و به خدا تمسّک جویید، که او مولا و سرپرست شماست! چه مولای خوب، و چه یاور شایسته‌ای!
    آلوسی از بزرگان تفسیری اهل سنت، در تفسیر این آیه ی كریمه چنین نقل می‌كند: «لا اقول بانها عائشه افضل من بضعته صلی الله عليه وآله وسلم الكريمه فاطمه الزهراء رضي الله تعالی عنها» معتقد نيستم كه عائشه از پاره‌ی تن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فاطمه‌ی مکرمه زهرا (س) برتر است. روح المعانی ج18 ص132


    5- سوره مباركه آل عمران
    يا مَرْيَمُ اقْنُتي لِرَبِّکِ وَ اسْجُدي وَ ارْکَعي مَعَ الرّاکِعينَ (43)
    ای مریم! (به شکرانه این نعمت) برای پروردگار خود، خضوع کن و سجده بجا آور! و با رکوع‌کنندگان، رکوع کن!
    آلوسی در روح المعانی در ذیل این آیه آورده است: پیامبر (صلی الله علیه وآله)فرمودند: خُذُوا كُلَّ دينِكُم عَن الزَّهرَاء. همه ی دینتان را از فاطمه زهرا (س) بگیرید.
    روح المعانی ج3 ص156


    6ـ سوره مبارکه آل عمران
    فَمَنْ حَاجَّکَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَی الْکاذِبينَ (61)
    هرگاه بعد از علم و دانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنيم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنيم؛ و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.
    حضرت امام صادق علیه السلام می‌فرماید: «در روز مباهله پیامبر اکرم حضرت امام حسین علیه السلام را بغل گرفت و دست امام حسن را گرفت، پشت سرش حضرت فاطمه و پشت او هم امیرالمؤمنین علی علیه السلام به سوی مسیحیان نجران رفتند.»
    اسقف نجران گفت:«ای گروه نصاری، من افرادی را می بینم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جا بکنند، خدا آن را می‌کند. با اینها مباهله نکنید که هلاک خواهید شد و تا روز قیامت یک نصرانی روی زمین باقی نخواهد ماند.» تفسیر المیزان/3/250.


    7- سوره مباركه احزاب (آیه تطهیر)
    ...إِنَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَکُمْ تَطْهيرًا (33)
    و در خانه‌های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت کنید؛ خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.
    سلمان (ع) از رسول الله (ص) نقل می‌کند که فرمودند: «این آیه در باره من و برادرم على و دخترم فاطمه و دو پسرم و جانشینان یكى پس از دیگرى نازل شده است كه فرزندان من و فرزندان برادرم هستند: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً، خداوند خواسته است رجس و بدى را از شما اهل بيت ببرد و شما را پاك گرداند». در ادامه رسول الله (ص) می‌فرمایند «اى سلمان، آيا مى‌دانيد «رجس» چيست؟ سلمان عرض كرد: نه. فرمود: شكّ است، آنان هرگز در باره چيزى كه از جانب خدا آمده باشد شك نمى‌كنند. ما در ولادتمان و در طينتمان تا حضرت آدم پاك هستيم، از هر بدى پاك و معصوم هستيم.» اسرار آل محمد عليهم السلام/ ترجمه كتاب سليم، ص 616.
    برخی افراد گمان می كنند این آیه بر زنان نبی (صلی الله علیه و آله وسلم) دلالت دارد و حال آنكه در كتب تفسیری و فقهی و تاریخی رجال اهل سنت و فرقه سلفیون موجود است كه دلالت بر حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و همسر و فرزندان پاكش امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) دارد. كه از باب مشت نمونه خروار به چند كتاب كه مؤید این گفتار باشد بسنده می‌کنیم.
    تفسیر قرطبی ج9 ص62-ج14 ص 158 / تفسیرابن كثیر ج3 ص636-ج4 ص 142 / فتح القدیر ج3 ص 565 ج4 ص 395 / البغوی ج1 ص349/ الدر المنثور سیوطی ج5 ص 613-ج6 صفحات: 599 الی 607 / الكشاف زمخشری ج1 ص996 / روح المعانی آلوسی ج6 ص 153 و ج12 ص102و ج16 ص284و ج12 صفحات: 12-14-17 و ج25 ص 149/ صحیح مسلم ج4 ص1883،حدیث4450/ سنن ترمذی ج5 صفحات:351-352-663 / مسند احمد حنبل ج1 ص330، ج3 صفحات: 259-285، ج4 ص107، ج6 ص292/ صحیح ابن حبان ج15 ص432/ المستدرك ج2 ص451، ج3 صفحات: 143-159-172/ مسند ابی یعلی ج7 ص 59/ مسند البزار ج6 ص210/ صحیح ترمذی ج3 صفحات: 91-226/ الاستیعاب ج1 صفحات: 338-488-520/ الطبقات الكبری ج8 صفحات 199-200/ فی مناقب امهات المومنین ج1 ص 105/ منهاج السنه ابن تیمیه ج3 صفحات:17-157، و ج4 ص21-23، و ج5 صفحات: 6-13-33-66-302 و ج7 صفحات: 68-69-71-74/ الفتاوی الكبری ج2 ص190/ البدایه والنهايه ج2 ص 257، ج5 صفحات :291-321، ج6 ص370، ج7 ص339، ج8 ص205 و... و... و...


    8ـ سوره مبارکه حشر (آیه ایثار)
    وَ الَّذينَ تَبَوَّؤُا الدّارَ وَ اْلإيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ في صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلي أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (9)
    و برای کسانی است که در این سرا [= سرزمین مدینه] و در سرای ایمان پیش از مهاجران مسکن گزیدند و کسانی را که به سویشان هجرت کنند دوست می‌دارند، و در دل خود نیازی به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمی‌کنند و آنها را بر خود مقدّم می‌دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند؛ کسانی که از بخل و حرص نفس خويش باز داشته شده‌اند رستگارانند!
    در شأن این آیه در روایت آمده است که: مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و از گرسنگی شکایت کرد، رسول خدا فرستادند نزد زنهایشان، آنها گفتند چیزی نداریم جز آب. رسول خدا فرمود: کیست این مرد را امشب طعام بدهد؟ امیرالمومنین (ع) عرضه داشت، من یا رسول الله و سپس آمد نزد فاطمه (س) و فرمود: ای دختر رسول خدا من امشب مهمان دارم در خانه غذا چه داریم؟ فاطمه (س) فرمود: فقط غذائی برای این دختر بچه داریم ولی همان را برای مهمان شما ایثار می‌کنیم. امیرالمومنین (ع) فرمود: ای دختر محمد، دختر را بخوابان و چراغ را خاموش کن تا غذا نخوردن ما و کمی طعام معلوم نشود. آنها شروع کردند به خوردن غذا و امیرالمومنین دست به سوی غذا می برد ولی چیزی نمی‌خورد به طوری که مهمان خجالت نکشد وقتی مهمان دست از غذا کشید، چراغ را آوردند مشاهده نمودند ظرف غذا پر است از غذا!! آن شب صبح شد؛ امیرالمومنین به مسجد رفته و با رسول خدا (ص) نماز را خواندند. رسول خدا نگاهی به امیرالمومنین کرده شدیداً گریستند و فرمودند: ای علی، خداوند از عمل دیشب شما در عجب و خوشحالی است بخوان این آیه را «وَ يُؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ» بحار الانوار، ج 41، ص 28.


    9ـ سوره مبارکه شوری
    ذلِکَ الَّذي يُبَشِّرُ اللّهُ عِبادَهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبی وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْنًا إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ شَکُورٌ (23)
    اين همان چيزی است که خداوند بندگانش را که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند به آن نوید می‌دهد! بگو: «من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم [= اهل بیتم]؛ و هر کس کار نیکی انجام دهد ، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.
    در رابطه با این آیه: اسماعیل بن عبد الخالق مى‌گوید: شنیدم امام صادق (ع) به ابو جعفر احول فرمود: تو به بصره رفتى؟ عرض كرد: آرى. امام (ع) فرمود: شتاب مردم را در پذیرش شیعه چگونه یافتى؟ او در پاسخ عرض كرد: به خدا سوگند آنها اندكند و اگر چه كوشش هم مى‌كنند ولى كوشش آنها هم ناچیز است. امام (ع) فرمود: به جوانان روى آورید كه آنها به هر كار خیرى شتابان‌ترند. امام صادق (ع) فرمود: مردم بصره پیرامون این آیه: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌؛ چه مى‌گويند؟ گفت قربانت گردم آنها مى‌گویند: ایشان نزدیكان پیامبر خدا هستند. امام (ع) فرمود: دروغ مى‌گویند این آیه مخصوصاً درباره ما اهل بیت، على، فاطمه، حسن و حسین كه اصحاب كسا هستند نازل شده است./ بهشت كافى/ ترجمه روضه كافى، ص 129.
    در روایت دیگری در ذیل آیه 24 سوره شوری ابن عباس می‌گوید: «وقتی این آیه نازل شد، به رسول الله عرض کردم این کسانی که مودت و محبت آنها واجب شده کیستند؟» رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «علی و فاطمه و حسن و حسین» و این جمله را سه بار تکرار فرمود.
    در تاریخ چنین آمده است که پس از واقعه عاشورا وقتی امام سجاد (ع) و سایر اسیران را کنار مسجد دمشق نگه داشته بودند، پیرمردی جلو آمد و گفت:« خدا را شکر که شما را کشت و مردم را از دست شما راحت کرد.» امام سجاد فرمود: «ای پیرمرد قرآن خوانده‌ای؟»
    گفت: «بله»
    فرمود این آیه را خوانده‌ای: «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبی»؟
    گفت: «خوانده‌ام.»
    فرمود: «ای پیرمرد اهل بیت رسول خدا ما هستیم. به خدا قسم، بدون شک، ما اهل بیت او هستیم. به حق جدمان رسول الله، اهل بیت او ما هستیم.» پیرمرد به گریه افتاد و توبه کرد. ماجرا به گوش یزید رسید و پیرمرد را کشت.
    در روایت معتبری رسول خدا نتایج محبت و مودت به آل محمد را بیان می‌کند: «هر کس با محبت آل محمد بمیرد، شهید از دنیا رفته است. آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در حالی از دنیا می‌رود که همه گناهانش بخشوده شده. در حالی از دنیا می‌رود که گویی توبه کرده و با ایمان کامل دنیا را ترک می‌کند. هر کس با محبت آل محمد بمیرد، فرشته قبض روح، او را به بهشت بشارت می‌دهد و سپس نکیر و منکر نیز او را به بهشت بشارت می‌دهند. هر کس با محبت آل محمد بمیرد، او را چنان به بهشت می‌برند که عروس را به خانه‌ی شوهر می‌برند. از قبر او دو در به بهشت باز می شود. خداوند قبر او را زیارتگاه ملائکه رحمت قرار می‌دهد؛ و آگاه باشید هر کس با دشمنی آل محمد بمیرد، روز قیامت روی پیشانی‌اش نوشته شده: «مأیوس از رحمت خدا.» هر کسی با دشمنی آل محمد بمیرد، کافر از دنیا رفته و هرگز بوی بهشت را نخواهد شنید.»
    بحارالانوار، ج 23، ص 241، ح 12/ ج 45، ص 129 / ج 23، ص 233.


    10ـ سوره مبارکه اسراء
    وَ آتِ ذَا الْقُرْبی حَقَّهُ... (26)
    و حقّ نزدیکان را بپرداز...
    این آیه در شأن فاطمه (س) می‌باشد و طبرسی با سلسله اسنادش از ابوسعید خدری صحابی رسول الله نقل می‌کند که وقتی این آیه نازل شد پیامبر فدک را به فاطمه بخشید.
    تفسیر الدرالمنثور، ج4، ص177


    11- سوره مبارکه فجر
    وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ (3)
    و به زوج و فرد،
    شافعی بیضاوی صاحب تفسیر "فجر" در ج4 و 5- ص309 می گوید "منظور از شفع" علی و فاطمه " است.

    پی نوشت‌ها
    1ـ در مورد اینکه نام های صفاتی اهل بیت(ع) در قرآن ذکر شده و آن هم بهترین نام های صفاتی شان به عنوان نمونه می توان به حدیث زیر توجه نمود:
    عن فضل بن شاذان عن داودبن کثیر قال أبوعبدالله(ع):... فَسَمّانا في کِتابِهِ وَ کَنّی عَنْ أَسْمائَنا بِأَحْسَنِ الْأَسْماءِ وَ أَحَبَّها إِلَيهِ.../ امام صادق(ع) فرمودند:... (خداوند) در کتابش ما را نام برده و بصورت پوشيده (از ديگران) از نامهای ما به بهترین نام ها و محبوب ترین آن ها در نزد خود، (در کتابش) یاد کرده است... تأویل ‌الآیات ‌الظاهرة ص21 مقدمة مؤلف/ بحارالأنوار ج24 ص303 باب66ـ أنهم ‌الصلاة و الزکاة و الحج [کنز جامع ‌الفوائد و تأویل ‌الآیات ‌الظاهرة].
    یر قال أبوعبدالله(ع):... فَسَمّانا في کِتابِهِ وَ کَنّی عَنْ أَسْمائَنا بِأَحْسَنِ الْأَسْماءِ وَ أَحَبَّها إِلَيهِ.../ امام صادق(ع) فرمودند:... (خداوند) در کتابش ما را نام برده و بصورت پوشيده (از ديگران) از نامهای ما به بهترین نام ها و محبوب ترین آن ها در نزد خود، (در کتابش) یاد کرده است... تأویل ‏الآیات ‏الظاهرة ص21 مقدمة مؤلف/ بحارالأنوار ج24 ص303 باب66ـ أنهم ‏الصلاة و الزکاة و الحج [کنز جامع ‏الفوائد و تأویل ‏الآیات ‏الظاهرة].

    برگرفته از سایت رضوی


  2. انجمن یار غائب

    انجمن یار غائب

    موضوعات تصادفی این انجمن

    لیست موضوع های تصادفی این انجمن :

     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  

کانال یار غائب